Klaustrið Lorsch

Hið forna Benediktínaklaustur Lorsch var sett á laggirnar árið 764 af Franka-greifanum Cancor og móður hans Williswinda, á valdatíma Pippins konungs. Á fyrri hluta miðalda var það mennta- og menningarmiðstöð Frankaríkis. Hin fræga bogahvelfing "Königshalle" er einn merkasti minnisvarði sem til er frá karólínska tímabilinu, sem haldið hefur upprunalegri mynd sinni um aldir og minnir á, hversu mikilvægt þetta volduga klaustur var til forna. Þetta eina varðveitta mannvirki sinnar tegundar í Evrópu er ein af merkustu minjum for-rómanskrar byggingarlistar í Þýskalandi. Vegna hinna fögru súlnaganga og -skreytinga, hefur þessi forna hvelfing verið kölluð "gimsteinn karólínskrar endurreisnar". Í klaustrinu var forðum til húsa eitt stærsta bókasafn miðalda, þar sem mikilli þekkingu var safnað í einn stað. Eitt af frægustu handritunum úr safninu er hin svokallaða meðalabók frá Lorsch, sem er talin upphafsrit læknisfræðinnar.  Á fyrri hluta miðalda var klaustrið Lorsch mikilvæg lækningamiðstöð, vegna kryddjurtagarðsins, enkryddjurtir voru á þessum tíma undirstaða læknislistarinnar.